سازمان ملی استاندارد ایران

اولین حرکت نظام مند در حوزه استاندارد سازی در سال 1302 در مجلس شورای اسلامی با عنوان استقرار نظام متریک در ایران مطرح و در سال 1304 تعدادی از قوانین مربوط به قانون اوزان و مقیاس‌ها به تصویب مجلس رسید و تشکیلات اولیه سازمان ملی استاندارد ایران هم زمان با تصویب این قانون شکل گرفت.
این تشکیلات تا سال 1311 با نام اداره "اوزان و مقادیر" در وزارت فلاحت، تجارت و فواید عامه فعالیت داشت.
در سال های 1311 تا 1331 با نام اداره "اوزان و مقیاس‌ها" تحت پوشش اداره کل تجارت به فعالیت خود ادامه داد و در سال‌های 1331 تا 1339 در وزارت اقتصاد ملی مستقر بود.
با تصویب قانون در سال 1339 موسسه استاندارد ایران تاسیس شد و کار خود را در چارچوب هدف‌ها و مسئولیت‌های تعیین شده آغاز کرد و در همان سال به عضویت سازمان بین المللی استاندارد (ISO) در آمد.
در سال 1344 آزمایشگاه های واقع در شهر صنعتی کرج (محلی فعلی) به موسسه ملحق و نام آن به "موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران"، تغییر یافت.
در سال 1349 قانون مواد الحاقی به قانون تأسیس موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران شامل 17 ماده و 2 تبصره از تصویب مجلسین وقت گذشت.
در سال های 1353 تا 1371 جایگاه موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در زیرمجموعه وزارت صنایع قرار داشت و از سال 1371 با تصویب قانون اصلاح قوانین و مقررات موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در مجلس شورای اسلامی، موسسه دارای شخصیت حقوقی مستقل شد.
طبق تصویب نامه یکصد و پنجاه و دومین جلسه شورای عالی اداری در تاریخ 1390/07/24 موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به سازمان ملی استاندارد ایران تغییر نام داد و زیر نظر مستقیم ریاست جمهوری قرار گرفت.